Literatuur

Tip van Hans Loeve - boekverkoper bij ons in Amersfoort over "De zwarte koningin" van Catharina Botermans

Prachtige historische roman uit het Parijs van de 16e eeuw. Koning Hendrik III zit op de troon. Hij is een gefrustreerde en bij de Parijzenaren, niet geliefde koning die een haat -liefde verhouding heeft met zijn moeder Catharina de Medici. Zij begrijpt haar zoon niet en wil zijn gangen volgen. Daartoe neemt ze een jonge hofdame in vertrouwen: Fiora. Deze Fiora is de absolute hoofdpersoon van dit verhaal. Zij komt veel te weten en uiteindelijk vraagt ze Fiora zelfs om iemand te doden. Fiora komt in gewetensnood maar blijft eerlijk tegenover haar meesteres. Tegen haar zin moet ze een vertrouweling van de koning aan het lijntje houden en ze zijn zelfs verloofd. Tot grote ergernis van Amedee, de schildersknecht. Amedee en Fiora willen met elkaar verder en hebben elkaar trouw beloofd. Amedee weet van Fiora’s spionage, maar wil dat zij stopt: te gevaarlijk en een schijnverloving met Houlard, die haar zelfs heeft aangeraakt… Hij kan daar niet mee leven. Je krijgt een helder beeld van de tijd en de het spel van feit en fictie (Fiora en Amedee zijn verzonnen figuren)  is perfect. De schrijfster is politicoloog en heeft zich goed verdiept in de materie en een verbluffend mooi debuut afgeleverd. Uitgebreide verantwoording van de auteur aan het eind. Bijlagen met historische tekeningen en schilderijen, een stamboom en leesclubvragen. 

Bekijk boek

Tip van Hans Loeve - boekverkoper bij ons in Amersfoort over "Scheiden" van Susan Taubes

Susan Taubes schreef welgeteld 1 boek. Dit boek, dat in 1969 uitkwam. 1 week na verschijnen pleegde de Amerikaans-Hongaarse schrijfster zelfmoord. Het boek werd direct uit de handel gehaald en raakte totaal in de vergetelheid. Nu, meer dan 50 jaar later wordt het opnieuw uitgegeven. Het boek is met niets anders te vergelijken: dromen en werkelijkheid gaan -al dan niet geruisloos- in elkaar over, heden en verleden buitelen over elkaar heen. En je blijft (toch) geboeid. En het is zulke hoogstaande mooie literatuur met zinnen als: “Ze probeerde te geloven dat ze niet bij Ezra wegging omdat ze verslagen was, maar omdat ze hun beider nederlaag in dit huwelijk afwees, al was er niet meer van haar over dan de kracht van deze afwijzing”. Weergaloos en haar tijd ver vooruit.

Bekijk boek

Tip van Hans Loeve - boekverkoper bij ons in Amersfoort over "De grote zomer" van Ewald Arenz

De absolute zomerhit ! Dit boek won (terecht) de Duitse Boekhandelsprijs en is een ronduit heerlijk leesavontuur. Vier tieners vormen een hecht team, met allemaal hun eigen problemen. Friedrich is de hoofdpersoon en verteller van het verhaal. Hij is verliefd op Beate en samen met zijn zus Alma en beste vriend Johann maken ze dit verhaal. Friedrich zakt voor zijn examen en moet de zomer doorbrengen bij zijn ultra-strenge grootvader, waar hij bang voor is. En in die zes weken dat hij Latijn en Wiskunde moet bijspijkeren, zit de politie hem op de hielen, raakt hij Beate kwijt door Johann en blijkt zijn opa zowaar een zwak voor hem te hebben. In schuingedrukte tekst ben je even in het heden waarin Friedrich op zoek is naar een graf… wie ligt er in? Wat gaat er allemaal nog gebeuren? Het heet een coming of age liefdesgeschiedenis te zijn, maar het is veel meer dan dat! Prachtig geschreven, warme karakters die levensecht zijn en subliem opgebouwd. Topper!

Bekijk boek

Tip van Hans Loeve - boekverkoper bij ons in Amersfoort over "Het leven noemen" van Aisha Dutrieux

De auteur is rechter in Den Haag en dit is haar 2e boek. Lees de flaptekst niet want dan weet je de helft al van het verhaal. Mocht je het wel lezen: blijft nog steeds een mooi boek. De hoofdpersonen zijn Mira (moeder) en Vera (dochter). Ze leven los van iedereen, Mira houdt op het ziekelijke af iedereen bij Vera vandaan. Ze lijkt overbezorgd voor haar, ook weer: bij het ziekelijke af. Waar mogelijk beschermt ze Vera voor de buitenwereld. Als kind moet Vera vaak naar het ziekenhuis, waarna Mira met haar weer verhuist. Vera ontgroeit haar moeder (haar vader werd het huis uitgezet zodra ze zwanger was) en gaat graven in haar jeugd. Waarom was ze zo vaak ziek? Waarom moesten ze zo vaak verhuizen? In een onderkoelde stijl lost ze samen met haar therapeut de raadsels op en knoopt haar levensdraadjes weer aan elkaar. Knappe schrijfstijl.

Bekijk boek

Tip van Hans Loeve - boekverkoper bij ons in Amersfoort over "Wat je van bloed weet" van Philip Huff

Een zeer aangrijpende autobiografisch verhaal over zijn leven. Met name zijn vader en moeder die schreeuwend een ruziemakend en de kinderen denigrerend, door het leven gaan, gaat je door merg en been. Het is een eerlijk en oprecht verhaal waar Huff lang over heeft gedaan om te schrijven. Het is ook niet niets om een verschrikkelijke jeugd via de literatuur in de openbaarheid te brengen. Temeer daar zijn ouders nog leven terwijl hij dit boek schreef en uitbracht. Het is geen geen non-fictie verhaal over het effect van ouders die hun kinderen mishandelen en wat het effect ervan is. De schrijver stelt duidelijk in zijn nawoord dat het een fictie verhaal is waarin hij (dus) ook sommige feiten wat uit kan kristalliseren of relativeren. Het leest daardoor soms ook als een spannend verhaal waarin je meeleeft met Philip Huff die alles in de 2e persoon (“Je balt je vuisten…”) schrijft om wat meer afstand te kunnen nemen. Een roman die je laat beseffen hoe waardevol het is om een “goede jeugd”  gehad te hebben, maar ook hoopvol: dat ondanks een jeugd vol ellende, je altijd nog goed terecht kunt komen en een prachtig, emotioneel boek kunt schrijven.

Bekijk boek