Geweldlig knappe roman. Het thema is: trauma’s die doorwerken in de generaties  Antoinette moet met haar dochtertje zien te overleven in een Jappenkamp. Haar dochtertje Jetty maakt van het harde leven een avontuurlijk spel. Ze overleven en moeten emigreren naar Nederland. De cultuurschok, de discrimantie en het gepest gaat onder hun huid zitten. En moeders geven hun angsten, waarden, normen en frustraties door, dat is altijd zo maar als deze zo sterk getraumatiseerd zijn, is het een ander verhaal. Jetty krijgt dochter Tara en met name de dingen die zij meemaakt met “verkeerde” mannen en zichzelf wegcijferen is heel knap neergezet en verheldert hoe dingen werken. Nee en ja kunnen zeggen in een veilige setting maakt dat je jezelf blijft. En als je van je moeder steeds hoort: niet zeuren, je hebt niet hoeven overleven in een Jappenkamp, dan raak je jezelf kwijt. Het is en blijft een boeiende kwestie en in deze roman knap neergezet.