In 2010 begon de Mijn Strijd- reeks van Knausgard met dit deel Vader. Het luidde een weergaloze reeks in, uniek om zijn omvang (6 dikke autobiografische delen), uniek om de onthutsende eerlijkheid. In de afgelopen 25 jaar is er al eerder een heruitgave geweest; allemaal prima, als het maar leverbaar blijft. Het is ontroerend hoe hij beschrijft hoe hij met zijn vrienden omgaat. En je voelt je een ramptoerist als hij verhaalt hoe hij het huis van zijn vader leeghaalt, na diens overlijden na een leven als alcoholist. De gedetailleerdheid, de humor en zijn heerlijke dialogen maken het een must-read.  De eerste tweede delen zijn nu heruitgegeven (naast “Vader” ook “Liefde”). De rest van de serie volgt nog en ik hoop van harte dat de stand-alone “Engelen vallen langzaam” van deze Noorse auteur ook nog eens opnieuw uitgebracht gaat worden.