Wat een ontzettend verrassend boek! Marjolein van Heemstra is van vele (wetenschappelijke) markten thuis. Ze ze journalist (Trouw) , theatermaker, correspondent ruimtevaart bij de correspondent en ze maakte 500 nachtwandelingen. Dat laatste wapenfeit staat model voor haar nieuwste roman. Mellie organiseert nachtwandelingen. Leuk, maar ze slaat een beetje door. Met de leden van haar beweging plakt ze lantarenpalen af en bestookt ze de plaatselijke overheid met een constante stroom van argumenten tegen het licht. Het is schijnveiligheid al dat licht overal. Duisternis geeft de dieren rust, maar ook de mens. Journalisten en wethouders laten hen maar begaan totdat een vrouw in het (donkere!) bos verongelukt. Natuurlijk krijgen de nachtwandelaars de schuld. Maar zo eenvoudig ligt het natuurlijk niet. De vrouw in kwestie (Ella) ligt in coma, een van de zonderlinge leden van de groep Luisa is spoorloos verdwenen. Vermakelijk, humoristisch en met een moralistische ondertoon. O ja, en je leert heel veel over glimwormen. Zo schattig.