Het mooiste, ontroerendste en beste boek dat ik ooit over bidden heb gelezen. “Wat je wenst (bijvoorbeeld “rust”), is vaak een reactie op wat weggeduwd wordt (“onrust”). Zolang ge vecht tegen de onrust blijft ze aan u plakken. Door te bidden voor de onrust, door ze vriendelijk aan te kijken in de stille ruimte van uw gebed, haalt ge er misschien wat angels uit” (blz 71).  Wars van cliches, theologische stromingen of vastomlijnd Godsbeeld, kom je met de boek tot de kern: het gebed is persoonlijk en intiem. Zeer emotioneel (De Ene is onzegbaar, dus iedereen die er iets over zegt is bijna per definitie aan het liegen) en soms heel nuchter (Gaat bidden mijn problemen oplossen? Problemen los je meestal op door ermee om te gaan), is dit een verademing om te lezen. Bidden is een techniek en een handeling die zich niets aantrekt van politiek of geloof. Of zoals achterop geschreven staat: Dit boek opent deuren voor wie denkt niks met gebed/geloof/God van doen te hebben. En tegelijkertijd hoop ik dat christenen dit ook lezen en hun strakomlijnde theologische dogma’s omtrent geloof en kerk en (vooral in dit geval) bidden, eens wat gaan bijstellen… Amen.