Zijn vorige boek “De nacht valt altijd” kan ik heel snel weer in herinnering krijgen, want het in en in trieste leven van Lynette en haar geestelijk gehandicapte broer Kenny, vergeet je nooit meer. Blij sprong mijn hart hoog op in mij toen men mij zei dat er een nieuw boek van hem uitkwam! En Het Paard is van hetzelfde kaliber: melancholieke proza waarmee het leven van gewone Amerikanen wordt beschreven. Hier maken we kennis met Al Ward, een 67-jarige man, wiens leven aan elkaar hangt van ongelukken en verkeerde beslissingen. Hij is een getalenteerde singer-songwriter maar mede door een teveel aan alcohol en/of drugs en de omgang met verkeerde mensen, houdt geen enkele band waarin hij zit lang stand. Ook in de liefde is hij ongelukkig al lijkt het met een meisje te lukken: “Al voelde dat ze allebei beschadigd waren. Het werkte echter omdat ze het naar elkaar konden toegeven.” Maar dan gaat hij naar bed met een meisje uit de band en mislukt ook deze relatie. Leven op straat, opgesloten in de gevangenis en stomdronken aankloppen bij “vrienden”, het drama druipt ervan af. Het enige doel dat hij nog heeft in zijn leven is Het paard dat hij in leven wil houden. Maar bestaat dat paard wel? Prachtige vertelling, geen enkel vals sentiment en levensechte spelers die met vallen en opstaan door het Amerikaanse leven hobbelen.