Op het moment van schrijven (februari 2026) is dit boek een van de 18 op de longlist van de Libris Literatuurprijs 2026. Eerlijkheidshalve: ik heb ze niet allemaal gelezen maar dit is -wat er ook gebeurd verder met de stemming- mijn favoriet voor de zege. Het verhaal speelt zich af in de DDR. Twee vrouwen zijn hartsvriendinnen en hebben allebei een kind. Zij hebben, samen met wat anderen, het plan opgevat om te vluchten naar het Westen: er wordt een tunnel gegraven. Dat is superspannend. Niets is geheim, alles wordt overal afgeluisterd dus voorzichtigheid is geboden. Op het moment surpreme, loopt het helemaal mis en worden de vluchters opgepakt. Lena wordt “verhoord” (lees: zwaar mishandeld) en het is hartverscheurend wat ze over haar vriendin Maska hoort. Klopt het? En wat als ze elkaar weer tegenkomen? Haat en vergeving zijn de strijdende emoties in Lena’s hoofd. In de gevangenis krijgt ze hulp van “het vrouwtje” die de gevangenen laat zingen in een groot (helend en trauma-verwerkend) zangkoor.  Lees de laatste pagina’s met veel aandacht en laat het boek lang, lang nazingen in je hoofd. Zo mooi!