Basis voor dit boek was een kortere versie die ze schreef voor de “wedstrijd” als boekenweekgeschenk- gegadigde. Het geschenk van Gerwin van der Werf vond ik prachtig, maar deze zou ik ook zeker zo hoog hebben gewaardeerd. Het is een even simpel als prachtig verhaal. Laurens werkt op een vissersboot en hoort een prachtig geluid en belt aan. Zo maakt hij kennis met Guido, een violist. Deze ontmoeting bepaalt hun beider levens: Laurens leert in drie jaar viool spelen, volgt het conservatorium in Utrecht en dan scheiden hun wegen. Maar ze blijven aan elkaar denken, hoe ze samen speelden en genoten van elkaars gezelschap. Waarom zoeken ze in al die jaren elkaar niet op? Wat is er gebeurd? In een boek waarin geen zin te veel in staat, leer je de antwoorden (deels) kennen en het prachtige einde vergeet je nooit meer. Ook als je niet van muziek houdt!