Thriller

Tip van Hans Loeve - boekverkoper bij ons in Amersfoort over "Toevluchtsoord" van Jérôme Loubry

Het eerste werk van de Franse thrillerschrijver dat in het Nederlands(e taalgebied) verschijnt. Het is een unieke spannende psychologische roman (thriller is te eenzijdig bestempeld) zoals je nog nooit gelezen hebt. Er zitten vier lagen in dit boek. De Franse professor vertelt een verhaal aan zijn studenten: dat is dit boek. Het eiland en haar bewoners die een geheim bewaren. De hoofdpersoon Sandrine die kennismaakt met het eiland en haar eigen demomen. En tot slot: inspecteur Damien die het allemaal moet uitzoeken en op een gegeven moment zelf onderdeel wordt van dit psychologische drama. Dit is zo razend knap geschreven dat je constant op het verkeerder been gezet wordt. De wereld die je in een hoofdstuk hebt gelezen wordt totaal omgekeerd in het volgende hoofdstuk. Mocht je niet van thrillers houden, lees dan dit en je bent verkocht. De uitgever zegt: “Voor de fans van Karin Slaughter, Lee Child, J.D. Barker en Thomas Olde Heuvelt”. Dat vind ik totaal geen aanbeveling want dit boek is veel gecompliceerder, minder gruwelijk ook. Daarnaast: Loubry overstijgt het niveau van deze schrijvers ruim.

Bekijk boek

Tip van Hans Loeve - boekverkoper bij ons in Amersfoort over "De Puzzelman" van Nadine Matheson

Eindelijk is hij er dan! In december volop van genoten. Hij zou in januari uitkomen maar van uitstel kwam gelukkig geen afstel en een half jaar later ligt hij in de boekwinkel: de thriller van het jaar!
Het is een debuut dat zijn weerga niet kent. Henley is een rechereur die zwaar gewond is geraakt tijdens de arrestatie van een seriemoordenaar Olivier. Hij hield er een even lugubere als herkenbare methode op na: hij verspreidde de lichaamsdelen van zijn slachtoffers her en der. Het vreemde doet zich voor dat dezelfde methode weer plaatscindt. Dat, terwijl hij zelf in de gevangenis zit. De eer aan Henley om dit op te lossen wie deze copycat is. Het is prachtig hoe de schrijfster laat zien hoe ze dat doet met alle hindernissen die ze moet nemen (een man die haar verlaat omdat ook lichaamsdelen in haar tuin verschijnen; haar eigen trauma’s; een collega die haar tegen haar zin toch het bed in krijgt etc.). halverwege het boek heb je meer vraagtekens dan antwoorden en als uiteindelijk haar man aan het eind van het boek vraagt: “Is nu alles voorbij..?” en ze weifelend “Ja” zegt ben je nog echt niet opgelucht. Gaat ze terug naar haar man of naar haar collega Pellacia? Gaat de moordenaar nog door? Genoeg voer voor een vervolg. Laat maar snel komen, wat een verhaal!!

Bekijk boek